هفت شبانه روز گذشت نه غذا خورد و نه آب نوشيد آن چنان كه بى هوش به روى زمين افتاد خداوند توبه او را پذيرفت ، اين خبر وسيله مؤمنان به اطلاع او رسيد ولى او سوگند ياد كرد كه من خود را از ستون باز نمىكنم تا پيامبر بيايد و مرا بگشايد . پيامبر آمد و او را گشود ابو لبابه گفت براى تكميل توبه خود خانه‌ام را كه در آن مرتكب گناه شده‌ام رها خواهم ساخت و از تمام اموالم صرف نظر مىكنم ، پيامبر فرمود كافى است كه يك سوم از اموالت را در راه خدا صدقه بدهى . ( 1 ) همين مضمون در كتب اهل تسنن نيز در باره شان نزول آيه آمده است ولى از آنجا كه آيات گذشته مربوط به حادثه بدر بود بعضى بعيد دانسته‌اند اين آيه در باره داستان يهود و « بنى قريظه » باشد ، زيرا اين جريان مدتها بعد واقع شد و لذا گفته‌اند منظور از روايات فوق اين است كه داستان ابو لبابه يكى از مصاديق آيه مىتواند باشد نه اينكه در اين موقع نازل گرديده باشد و اين تعبير در مورد شان نزول آيات سابقه دارد . مثلا در بعضى از كتب ، از پاره اى از صحابه نقل شده كه فلان آيه در مورد قتل عثمان نازل گرديده در حالى كه مىدانيم قتل عثمان ساليان دراز بعد از وفات پيامبر بود . اين احتمال نيز هست كه آيه در حادثه « بنى قريظه » نازل شده باشد اما چون تناسب با آيات بدر داشته به فرمان پيامبر به آنها ملحق شده است .

--> ( 1 ) نور الثقلين ج 2 ص 143